: : یادداشتهای انقلاب : :

… سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی …

عید نوروز و انسان‌هایی که با دست خالی از بازار بازگشتند

بهار فرارسید و فردا سالی نو آغاز می‌گردد. مردم ایران همواره فرا رسیدن بهار را به نشانه پیروزی زندگی و نشاط طبیعت بر انجماد، سکون و سردی زمستان، پیروزی نو بر کهنه، با امید به زندگی بهتر جشن می‌گیرند. در آخرین هفته سال جنب و جوش ویژه‌ای در همه جا موج می‌زند. در خانه، کوچه و خیابان، در هر محل کار و زندگی صحبت از عید است و فرا رسیدن سالی نو. در هفته‌ای که گذشت، مردم ایران در تدارک برگزاری مراسم عید سال نو بودند. عید نوروز، اما برای مردم ایران، به یک‌سان شادی‌آفرین نیست. در کشوری که اکثریت بزرگ مردم زیر خط فقر به سر می‌برند، عید نوروز همراه با نگرانی و فشارهای مادی و فکری به انبوه بزرگ خانواده‌های کارگر و زحمتکش است که قادر نیستند از پس هزینه‌های عید برآیند، دستمزد و حقوقی که این مردم زحمتکش در هر ماه دریافت می‌کنند، پاسخ‌گوی حتا زندگی روزمره آن‌ها نیست. بهای کالاها مدام در حال افزایش است و در این هفته‌ی آخر سال، همه چیز گران‌تر از روزها، ماه‌ها و سال‌های قبل. سال نو است و فرزندان خانواده‌های زحمتکش، لباس و کفش نو می‌خواهند. این حداقل آن چیزی‌ست که آن‌ها در هر سال از پدر و مادر خود طلب می‌کنند. اما میلیون‌ها تن از مردم ایران بیکارند و آه در بساط ندارند، میلیون‌ها تن از مردم ایران با حداقل دستمزد ۲۶۰ هزار تومانی در هر ماه زندگی می‌کنند و میلیون‌ها کارگر، درآمدشان در هر ماه از ۵۰۰ هزار تومان نیز تجاوز نمی‌کند. صدها هزار کارگرِ حتا کارخانه‌های بزرگ، ماه‌هاست که دستمزد و مزایای خود را دریافت نکرده‌اند. این خانواده‌های کارگر و زحمتکش چگونه می‌توانند برای فرزندان خود یک دست کفش و لباس نو به عنوان عیدی سال نو خریداری کنند؟ بسیارند خانواده‌های زحمتکشی در این هفته به بازار رفتند و با دست خالی بازگشتند. میلیون‌ها تن از مردم ایران حتا قادر به نو کردن لباس فرزندان‌شان در سال نو نیستند. برای این مردم زحمتکش، عید به جای آن که شادی‌آفرین باشد، همه سال غم و غصه به بار می‌آورد و در طول تمام این دوران حاکمیت ننگین حکومت اسلامی بر ایران، سال به سال فقر و عذاب مردم افزایش یافته است. مسئول اصلی این وضعیت اسف‌بار که عید نوروز را به کام میلیون‌ها تن از مردم ایران تلخ می‌کند، نظم طبقاتی سرمایه‌داری حاکم بر ایران است که جامعه را به فقیر و غنی تقسیم کرده است. در این نظام، گروه اندکی سرمایه‌دار و ثروتمند، آن‌قدر اندوخته‌اند که سرمایه و ثروت‌شان سر به فلک می‌کشد، در حالی که میلیون‌ها انسان حتا قادر نیستند هزینه‌های عید نوروز را تأمین کنند. در کشوری که فقط درآمد سالانه آن از فروشن فت و گاز یک‌صد میلیارد دلار است، توده‌های زحمتکش مردم، حتا از یک سیستم تأمین اجتماعی که بتواند تأمین‌کننده حداقل شرایط زندگی انسانی برای آن‌ها باشد، محروم‌اند و چنان محروم که در هر سال نمی‌توانند فقط یک روز، عید و شادی داشته باشند. تمام این ثروت هنگفت را طبقه حاکم و سران و مقامات جمهوری اسلامی به همراه دستگاه انگل روحانیت، یک‌سره می‌بلعند و به جیب می‌زنند، اگر بخشی از آن را نیز هزینه کنند، هزینه دستگاه دولتی‌ست که بتواند مردم را سرکوب کند، در انقیاد و اسارت نگه دارد و سلطه ستم‌گرانه آن‌ها را حفظ کند.

این نظم ظالمانه که جامعه را به فقیر و غنی تقسیم کرده است و عید نوروز را به کام میلیون‌ها تن، تلخ، نمی‌تواند پایدار بماند. باید سرانجام در هم شکسته شود و به جای آن جامعه‌ای نوین و سوسیالیستی برقرار گردد که انسان‌ها در رفاه و برابری زندگی کنند و عید نوروز برای همه اعضای جامعه، شادی‌آفرین باشد. با آرزوی فرا رسیدن آن روز که بهار طبیعت، همراه با بهار و شکفتگی زندگی اجتماعی نوینی برای توده‌های کارگر و زحمتکش مردم باشد، سال نو را به مردم ایران شادباش می‌گوییم.

 http://96.0.74.49/?p=12580

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: