: : یادداشتهای انقلاب : :

… سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی …

جمهوری اسلامی وظیفه‌ای برای حل معضل بیکاری ندارد

معمولا وقتی که نمایندگان مجلس کاری که مرتبط با منافع طبقه حاکم، حفظ جمهوری اسلامی و منافع جناحی آن‌‌ها باشد، نداشته باشند، یعنی از کار اصلی‌شان فراغت یافته باشند، برای پر کردن وقت بیکاری خود به یاد مسایل بزرگ مردم می‌افتند، تا ظاهراً بگویند، آن‌ها را نیز فراموش نکرده‌اند.

به نظر می‌رسد که در این هفته، نمایندگان مجلس بیکار بودند و به یادشان آمد که جامعه ایران با یک معضل بزرگ به نام بیکاری رو به روست. از این رو چند تن از نمایندگان مجلس وقت گرفتند که پیرامون این مسئله سخنرانی کنند. نماینده ایلام به یاد آورد که در اصل ۲۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی آمده است: “دولت موظف است، امکان اشتغال را برای همه افراد فراهم کند.” و افزود “متأسفانه موضوع بیکاری به حدی رسیده است که اکثر نمایندگان در نطق‌های میان دستور، از بیکاری گله دارند و متأسفانه دولت هم هیچ ترتیب اثری نشان نمی‌دهد. در این روزها ۱۱ مورد خودکشی به دلیل بیکاری صورت گرفته که ما باید شرعاً و قانوناً نسبت به این موضوع چاره‌اندیشی کنیم.” نایب رئیس مجلس هم برای این که وانمود کند که مسئله خیلی جدی‌ست، دستور داد که کمیسیون اقتصادی جلسه‌ای با حضور مسئولان مربوطه برگزار کند.

نماینده قزوین نیز سخنرانی مبسوطی ایراد کرد: از انبوه جوانان بیکار سخن گفت و بر باد رفتن صدها میلیارد درآمد نفتی در دوران زمامداری احمدی‌نژاد، بیکار شدن صدها هزار کارگر در نتیجه واردات کالاهای مصرفی، بی ثمر از کار درآمدن طرح بنگاه‌های زودبازده، سپردن حل مسئله بیکاری توسط دولت به وزارت تعاون و خلاصه کلام هدر دادن منابع کشور و افزودن بر خیل عظیم بیکاران. این حرف‌ها فقط برای فریب توده‌های مردم است. مسئله بیکاری گسترده در ایران معضل دیروز و امروز نیست. این معضلی‌ست به قدمت تمام دورانی که نظام سرمایه‌داری در ایران مسلط است؛ مرتبط است با تمام دورانی که جمهوری اسلامی در ایران حاکم است و ابعاد بسیار گسترده آن ارتباط پیدا می‌کند با نئولیبرالیسم اقتصادی که از دوران زمامداری هاشمی رفسنجانی آغاز گردید و در دوران احمدی‌نژاد به نهایت خود رسیده است.

در ایران هم اکنون متجاوز از ۵ میلیون تن از مردم ایران بیکارند. با گذشت هر ماه و هر سال بر ابعاد ارتش بیکاران افزوده شده است. آمار رسمی دولتی نرخ بیکاری را حتا در میان تحصیل‌کرده‌های دانشگاهی ۲۵ درصد اعلام کرده است. در برخی مناطق ایران، نرخ بیکاری از ۳۰ درصد نیز متجاوز است. روشن است که سیاست‌های اقتصادی دولت که همین به اصطلاح نمایندگان مجلس آن‌ها را تصویب کرده‌اند، منجر به گسترش ابعاد بیکاری در ایران شده است. اما اساس مسئله در نظام سرمایه‌داری حاکم بر ایران است که بیکاری جزء لایتجزای آن می‌باشد. این بیکاری در نتیجه بحران‌‌ها و سیاست‌ها اقتصادی طبقه حاکم افزایش یافته، واقعیتی که هم اکنون با آن روبرو هستیم. مادامی که این نظم بر ایران حاکم باشد و جمهوری اسلامی رژیم سیاسی پاسدار این نظم، معضل بیکاری میلیون‌ها تن از مردم ایران حل نخواهد شد. فقط یک نظم سوسیالیستی‌ست که می‌تواند این معضل را حل کند و دیگر پدیده‌ای به نام بیکاری وجود نخواهد داشت.

http://96.0.240.163/?p=15657

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: