: : یادداشتهای انقلاب : :

… سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی …

بایگانی دسته‌ها: شعر – یادداشتهای انقلاب

سرودِ سپیده – با هر سپیده بانگ گلوله – در هر گلوله مرگ کبوتر


تا کی ستیز داس و شقایق – اعدام برگ و قتل صنوبر
تا کی مصاف سرب و شقیقه – تا کی ستیز سینه و خنجر

با هر سپیده بانگ گلوله – در هر گلوله مرگ کبوتر
با هر کبوتری گلی از خون – در هر گلی ستاره ی پرپر

از نو قسم به گل به ستاره – از نو قسم به خلق دلاور
ای جوخه جوخه های جنایت – ای چکمه های به خون شناور

با طبل گام شب شکنان و – با ضجه های اینهمه مادر
تصنیف سرخ مرگ هیولا – آواز ناب خشم برادر

هر مشت بسته غنچه ی کینه – تا خون بهای لاله ی بی سر
تا فصل فسخ حصار و زنجير – تا نسل همصدا و برابر

با پرچمی به رنگ ترانه – بر شانه ی شهامت خواهر
یک نعره مانده تا خودِ خورشید – تا مرگ دیو خفته به بستر

ای در ستیز این شب خون ریز – ای دست تو مسلسل و سنگر
با من بیا به فتح رهایی – تا مرگ سایه،تا شب آخر

امروز ما شکستن هر مرز – فردای ما تبلور باور
با هر سپیده عطر ترانه – در هر ترانه سپیده ی دیگر

( یغما گلرویی )

قسم به عزت و قدر و مقام آزادی – آزادی از فرخی یزدی

قسم به عزت و قدر و مقام آزادی

                    که روح بخش جهان است نام آزادی

به پیش اهل جهان محترم بودآنکس

                   که داشت از دل و جان احترام آزادی

چگونه پای گذاری بصرف دعوت شیخ

                          به مسلکی که ندارد مرام آزادی

هزار بار بود زصبح استبداد

                            برای دسته پا بسته شام آزادی

به روزگار قیامت بپا شود آن روز

                           کنند رنجبران چون قیام آزادی

اگر خدای به من فرصتی دهد یک روز

                             کشم زمرتجعین انتقام آزادی

             زبند بندگی خواجه کی شوی آزاد

             چو فرخی نشوی گر غلام آزادی

سرود انترناسيونال

 

برخيز اي داغ لعنت خورده                دنياي فقر و بندگي

شوريده خاطر ما را برده                  به جنگ مرگ و زندگي

بايد از ريشه براندازيم                    كهنه جهان جور و بند

و آنگه نوين جهاني سازيم              هيچ بودگان هرچيز گردند

 

روز قطعي چدال است                    آخرين رزم ما

انترناسيونال است                        نژاد انسانها (2)

 

برما نبخشند فتح و شادي              خدا، نه شه نه قهرمان

با دست خود گيريم آزادي               در پيكارهاي بي امان

تا ظلم از عالم بروبيم                     نعمت خود آريم به كف

دميم آتش را و بكوبيم                    تا وقتيكه آهن گرم است

 

روز قطعي چدال است                    آخرين رزم ما

انترناسيونال است                        نژاد انسانها (2)

 

تنها ما توده جهانيم                       اردوي بيشمار كار

داريم حقوق جهانباني                   نه كه خونخواران غدار

غرد وقتي رعد مرگ آور                   بر رهزنان و دژخيمان

در اين عالم بر ما سراسر                تابد خورشيد نور افشان

 

روز قطعي چدال است                    آخرين رزم ما

انترناسيونال است                        نژاد انسانها (2)

 

 

آزادی – شیخ ازآن کند اصرار بر خرابیِ احرار – چون بقای خود بیند در فنای آزادی

آن‌زمان‌که بنهادم سر به‌پای آزادی

دستِ خود ز جان شستم ازبرای آزادی

تا مگر به‌دست آرم دامنِ وصالش‌را

می‌دوم به‌پای سر در قفای آزادی

با عواملِ تکفیر، صنفِ ارتجاعی باز

حمله می‌کند دائم بر بنای آزادی

در محیطِ طوفان‌زای ماهرانه در جنگ است

ناخدای استبداد با خدای آزادی

شیخ ازآن کند اصرار بر خرابیِ احرار

چون بقای خود بیند در فنای آزادی

مستِ خودسری ظالم، گشته دربه‌در عالِم

فتنه می‌دود دائم درقفای آزادی

دامنِ محبّت‌را گر کنی ز خون رنگین

می‌توان تو را گفتن پیشوای آزادی

فرّخی ز جان‌ودل می‌کند درین‌محفل

دل نثارِ استقلال، جان فدای آزادی…

سر اومد زمستون

سر اومد زمستون          شکفته بهارون

گل سرخ خورشید باز اومد و   شب شد گریزون

کوها لاله ‌زارن          لاله‌ها بیدارن

تو کوها دارن گل گل گل آفتابُ می ‌کارن

توی کوهستون دلش بیداره          تفنگ و گل و گندم داره میاره

توی سینه‌اش جان جان جان         توی سینه‌اش جان جان جان
یه جنگل ستاره داره جان جا ن        یه جنگل ستاره داره

لبش خنده نور           دلش شعله شور

صداش چشمه و یادش آهوی جنگل دور

کوها لاله‌زارن         لاله‌ها بیدارن

تو کوها دارن گل گل گل آفتابُ می‌کارن

توی کوهستون دلش بیداره             تفنگ و گل و گندم داره میاره

توی سینه‌اش جان جان جان            توی سینه‌اش جان جان جان

یه جنگل ستاره داره جان جان          یه جنگل ستاره داره

زندانی ای اوج فریاد – زندانی ای هر دم در یاد

بیاد تمامی زندانیان سیاسی  در زندانهای رژیم جنایتکار و دیکتاتوری جمهوری اسلامی

  

 زندانی

(زندانی ای اوج فریاد       زندانی ای هر دم در یاد) 2

ای که شور و عزم آهنین ات    ســرداده آواز آخــریـــن ات

زندانی ای اوج فریاد    زندانی ای هر دم در یاد

در نگـــه همه گــــان تو همان شیری

گرچه زجور شه هان تو بـه زنجیـری

خـونیـن پیکــار تــو   فــردا از آن تــو

لاله زخون رخ تو سرخی دارد   ژاله زپاکی روی تو می بارد

بــرپــا کــه راه تــو    فــردا از آن تــو

 

نقش جان بازی ات همه جای اوین

نشانه ای از رزم بیژن گرد و دلیر

حماسه ی تاریخ پر زفراز و نشیب

برای ما درسی دیگر دارد  نوید پیروزی دربر دارد

(زندانی ای اوج فریاد زندانی ای هر دم در یاد) 2

ای که خلق از استقامت تو        می رزمد با خصم و دشمن تو

زندانی ای اوج فریاد        زندانی ای هر دم در یاد

توده ی ما به وجود تو می نازد

در ره خلق های ما همه جان بازند

از بهر استقلال

در راه آزادی

در ره آتش و خون    چو بستی پیمان

دسـت شکنجـه گـر          تو شـده لــرزان

پیچید در هر کران          نـام تو جـاودان

عقاب آزادی آید به پرواز     زپهنه ی شهر و ده می دهد این آواز

که رزم ما باشد رزم ترگل به آفتاب

به راه یاران باید جان نهاد        چو خسرو و بهرنگ و پاک نژاد

به راه یاران باید جان نهاد      چو روشنک ستار و حیدر خان

 

نرم نرمک می رسد اينک بهار

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپيد
برگهای سبز بيد
عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست 

نرم نرمک می رسد اينک بهار

خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها
خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها
خوش به حال غنچه‌های نيمه‌باز
خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبريز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در اين روزگار
جامه رنگين نمی‌ پوشی به کام
باده رنگين نمی ‌بينی به جام
نقل و سبزه در ميان سفره نيست
جامت از آن می که می ‌بايد تهی است
ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم
ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار
گر نکوبی شيشه غم را به سنگ
هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

فريدون مشيری